کاربر گرامی خوش آمدید.  ورود|عضویت
Ooma
بیماری های آمیزشی  3 : کلامیدیا

کلامیدیا چیست؟

کلامیدیا تراکوماتیس، یک باکتری است که بصورت انگل اجباری در درون سلولهای بدن انسان و حیوانات زندگی می کند . درگذشته، مهم‌ترین بیماری ناشی از کلامیدیا، «تراخم» بود که یک بیماری چشمی و علت اصلی نابینایی به شمار می رفت، ولی درحال‌حاضر گونه‌ای از این باکتری بیشتر باعث عفونت دستگاه تناسلی می‌شود . کلامیدیا در حال حاضر شایع ترین بیماری آمیزشی در جهان است.

عوارض کلامیدیا در زنان

 زنان مبتلا به عفونتهای کلامیدیایی در حدود 70 درصد موارد ممکن است بدون علامت بوده و یا علائم خفیفی نظیر ترشح واژینال، خونریزی و درد پایین شکم داشته باشند . در بعضی ازموارد، عفونت کلامیدیایی، منجر به اورتریت (التهاب مجرای ادرار) با علامت سوزش ادراری و چرک می شود . گرفتاری لوله‌های رحمی با کلامیدیا باعث ناباروری زن می‌شود . ۱۰ تا ۴۰ درصد عفونت های درمان نشده  بعدها به بیماری التهابی لگنی مبتلا خواهند شد . در بعضی نقاط دنیا ۴۰-۳۰ درصد علت آسیب لوله‌‌های رحمی به‌علت عفونت‌های کلامیدیایی اتفاق می‌افتد . خطر بارداری خارج رحمی در زنان مبتلا به بیماری التهابی لگنی ۱۰-۶ برابر افراد عادی است و ۵۰-۴۰ درصد علت بارداری‌های خارج رحمی، بیماری التهابی لگن است . خطر ابتلا به بیماری ایدز در افراد مبتلا به عفونت کلامیدیایی ۵ برابر افراد غیر آلوده خواهد بود . از عوارض دیگر کلامیدیا، عفونت چشم‌هاست اگر دست آلوده به ترشحات حاوی کلامیدیا با چشم تماس پیدا کنند عفونت چشمی «التهاب ملتحمه» ایجاد می‌شود در صورت عدم درمان، منجر به نابینایی خواهد شد .

عوارض کلامیدیا در دوران بارداری

درمان کلامیدیا در دوران بارداری اهمیت مضاعف دارد .چرا که ممکن است منجر به عفونت گردن رحم، تولد قبل از موعد، پارگی زودرس کیسه آب و عفونت نوزادی در زمان عبور نوزاد از کانال زایمان می باشد . هرچند تأثیر درمان ضد کلامیدیایی در آینده حاملگی، نامشخص است اما مزیت تشخیص و درمان عفونت در طول حاملگی در جلوگیری از عفونتهای نوزادی بسیار واضح است، زیرا انتقال مستقیم کلامیدیا به نوزاد در خلال زایمان طبیعی، در 50 تا 60 درصد موارد اتفاق می افتد و چشم، دهان، حلق و دستگاه تنفس نوزاد را در گیر می کند .

عوارض کلامیدیا در مردان

اغلب این عوارض خود را طی ۱ تا ۳ هفته بعد از ابتلا به بیماری نشان می دهند . در مردان این عوارض بهتر قابل تشخیص هستند تا در زنان . هر چند که ممکن است مردانی که به این بیماری مبتلا هستند هم عارضه ای از خود نشان ندهند .مایعی که از پنیس ترشح می شود و ممکن است سفید یا شیری باشد و لباس زیر را لک می کند
درد یا خارش و سوزش هنگام دفع ادرار
تورم و خارش دردناک چشمان (اگر که آنها هم مبتلا شده باشند)

افراد در معرض خطر کلامیدیا

خطر ابتلا به کلامیدیا در یک رابطه‌ جنسی بدون کاندوم در این افراد بیشتر است:

1 . مبتلایان به دیابت یا همان بیماری قند

2 . کسانی که وضعیت سلامت عمومی آنها نامناسب است .

3 . افراد کم سن : گردن رحم در دختران جوان هنوز به خوبی تکامل نیافته است، پس امکان ابتلای این افراد بیشتر است .)

4 . خانم‌هایی که از دوش واژینال استفاده می‌کنند : گردش آب در داخل بدن می تواند باکتری ها را از سطح پوست به داخل برساند.)

5 . ساکنان مناطق گرمسیر: در هوای گرم رطوبت و گرمای ناحیه تناسلی ممکن است افزایش یابد .)

درمان کلامیدیا

 کلامیدیا با یک دوره آنتی بیوتیک قابل درمان است . ( با تشخیص پزشک)

انجام و تکرار برنامه های غربالگری در زنان باردار ( بخصوص در افرادی که ریسک ابتلای بالا دارند) در اولین معاینه و در طول سه ماهه سوم بارداری و درمان دوره ای با آنتی بیوتیک می تواند عوارض نامطلوب حاملگی را بطور قابل توجهی کاهش دهد.

توصیه ها

۱ . ناحیه‌ تناسلی‌ را تمیز نگاه‌ دارید . برای‌ یك‌ كار از صابون‌ ساده‌ و غیرمعطر استفاده‌ كنید .

۲ . از کاندوم استفاده کنید.

۳ . به‌ جای‌ خوابیدن‌ در وان‌ پر از آب‌، بهتر است‌ دوش‌ بگیرید .

۴ . لباس‌ زیر باید نخی‌ باشد . از لباس‌ زیرهای‌ نایلونی‌ یا شبیه‌ آن‌ كه‌ اجازه‌ تهویه‌ مناسب‌ هوا را نمی‌دهند استفاده‌ نكنید .

۵ . با لباس‌ خیس‌، به‌ خصوص‌ لباس‌ شنای‌ خیس‌، به‌ مدت‌ طولانی‌ نچرخید .

۶ . پس‌ از رفتن‌ به‌ توآلت‌، ناحیه‌ را از جلو به‌ عقب‌ بشویید .

۸ . از دوش‌ مهبل‌ استفاده‌ نكنید .

۷ . اگر اضافه وزن آن را کاهش دهید.

۹ . اگر دیابت‌ دارید، برنامه‌ درمانی‌ خود را دقیقاً رعایت‌ كنید .

۱۰ . از پوشیدن‌ شلوار تنگ‌ خودداری‌ كنید .

۱۱ . پس‌ از كامل‌ كردن‌ دوره‌ درمان‌، برای‌ معاینه‌ مجدد مراجعه‌ نمایید .

۱۲ . انجام‌ آزمایش‌ برای‌ سایر بیماری‌های‌ آمیزشی‌ توصیه‌ می‌شود .

 *  اگر شما یا یكی‌ از اعضای‌ خانواده‌تان علایم‌ عفونت‌ كلامیدیایی‌  دارید و علی‌رغم‌ درمان‌، علایم‌ بیش‌ از یك‌ هفته‌ باقی‌ بمانند یا بدتر شوند، یا  اگر خونریزی‌ یا تورم‌ غیرمعمول‌ در مجرای‌ تناسلی‌ رخ‌ دهد دوباره به پزشک مراجعه نمایید.